Yüz Bin Koş | IRONMAN, Triatlon ve Dayanıklılık Sporları Rehberi

Şimdi diyeceksiniz ki "yarış biteli olmuş 4-5 ay şimdi mi aklına geldi?" Aslında bilerek bekledim bu zamana kadar. Kim ne yazacak ne çizecek görmek, ortamı koklamak için. Ve artık zamanı geldi diye düşünüyorum bu yazının. Geçen sene yarış bittikten sonra bir çok kişi parkur hakkında yazdı çizdi. Yapıcı eleştirilerde vardı, organizasyonu beğenmeyenler de. Her ne olursa olsun 25 tane IRONMAN eventi görmüş birisi olarak söylüyorum, bir çoğundan güzel bir organizasyondu. Hatta bir çoğundan diyerek haksızlık etmek istemem, neredeyse en iyi organizasyon diyebilirim. Öncelikle şunu belirtmek gerekiyor, 2015 de yaşanan bazı aksaklıkları bazılarımız sert bir dille sosyal medyadan, bazılarımızda direk ilk ağızdan organizasyonu yönetenlere ilettik. Ve gözüken o ki neredeyse tüm verilen feedbackleri dikkate alıp her türlü eksik giderilmiş. Parkur değiştirilmiş. Yani nerdeyse hata aramaya çalışmak gerekiyordu eleştiri için. Ama halen şunu gözlemliyoruz, yurtdışında hiç bir ironman e...

Gazimağusa/Kıbrıs   2011 senesinde Türk Ülkelerdeki ilk orta mesafe triatlon yarışını düzeneyen Kıbrıs Triatlonu hakkında aslında yazılacak çok şey var. ama ben kamp imkanları ve antrenman imkanları hakkında sizlerle birşeyler paylaşmak istiyorum. Yüz Bin Koş olarak son 3 senedir Kıbrıs’ta kamp düzenliyoruz. Bu kampları orada yapmamızın en büyük özelliği mevsim olarak İstanbul’da hava 0 derece ve altına inmişken Kıbrıs’ta 15 derece altında sıcaklık neredeyse olmuyor. Tüm bisikletçilerin kabusu olan trainer antrenmanları yerine hava şartları mükemmel olan Kıbrıs mükemmel tercih. Ama sadece hava değil orada olmamıza sebep. Hemen sıralıyorum bakın daha neler var; ·       İ klim ·       Asvalt kalitesi ·       Boş yollar ·       Uzun tırmanışlar ·       Trafikte bisikletliye saygı ·       Kış ve bahar aylarında Deniz suyu sıcaklı...

Herkese merhaba. Yazılarıma ara verdiğimin farkındayım ama 2017 ye bomba gibi girip hızla yeni yazılar ile karşınızda olacağım. Hatta sene sonuna 2017 Gloria IRONMAN 70.3'de Triatlon hakkında Türkçe kaynak olacak Kitabımı sizlerle buluşturmak istiyorum. Öğrencilerimden Ateş Ataseven ile bir gün konuşurken, antrenman planlama sistemini iş modülü üzerinde nasıl anlatırız diye düşünmeye başladık ve ortaya bu keyifli sunum çıktı. 2017 İK Zirvesinde Paralel oturum olarak "Manage Like an IRONMAN" adı altında yaptığımız bu sunumu sizlerle paylaşıyorum. Umarım izlerken zevk alırsınız. Keyifli seyirler..

Gloria IRONMAN 70.3 öncesi yaptığımız Long Weekend Workshop'un videosu alttadır. Sevgili "ASLA DURMA" yan adam Fatih Topçu'nun Vlog'unda hazırladığı videoyu sizlerle paylaşmak istedik. Eğitimlerimiz devam edecektir. Bize info@yuzbinkos.com adresinden ulaşabilirsiniz. İyi seyirler =)

Benim için bir hayalin gerçeğe dönüşmesi bu hikaye. Ve farkına vardım ki başlığı atıp öyle bırakmışım taslaklara bu yazıyı. Benim hayatımın en önemli sportif olaylarından birisiydi halbuki ve yazamamışım 2 aydır. Dünya Şampiyonası; hayallerimin gerçeğe dönüşmesinin hikayesi aslında. Ve şuan en sevdiğim şeyi yapıp, kahvemi koydum ve sizlere en başından slot'u almamdan yarışın dönüşüne kadar olan her şeyi yazmak istiyorum. Ben içimden geldiği gibi tüm detayları yazacağım affınıza sığınarak. Amacım yaşadıklarıma bahane veya kılıf aramak değil, tamamen içten bir paylaşım. Yoksa iyisiyle kötüsüyle yaşadığım her şey benim doğrularım, benim hatalarım ve benim başarı-başarısızlığımdır. Şubat ayında antrenörüm Sebastian Pedraza ile Kıbrıs kampımızda bir araya geldik. Hedef ve karşılıklı beklentilerimizi konuştuk. Benim yıllardır hayalim Dünya Şampiyonasında yer almaktı ve 2016 IM 70.3 Dünya Şampiyonası Avusturalya'da yapılacağı için yani uzak bir ülkede olacağından dolayı, ilk 5...

Dönüp geçen sene Likya'yı bitirdiğimde yazdıklarımı okudum önce. Önce bir duygulandım açıkçası. Ne kadar aynı ama bir o kadar da farklı 2 yarış olmuş benim adıma. Gündüz sıcaktan yanıp, gece bere ile gezdiğimiz günler yaşadık. Üşüdük, yeri geldi uyuyamadık sert zeminden ( evet bu sefer yataksız gittim ) ama benim adıma milyonlarca tecrübeyle geri dönüş oldu. Beni az çok çok etaplı yarışlardan tanıyanlar bilir. Kocaman bavulum, kahvemden, çift kişilik şişme yatağıma kadar her şeyimle gelen, neredeyse her güne başka bir kıyafet getiren ben, sadece 1 sırt çantası ve hiç bir extra malzemem olmadan gittim bu sefer Likya'ya. İstemedi canım kabarık çanta yapmak, her sabah şımarık gibi kalkıp french press ile kahve hazırlamak, her çıkarttığımı kirliye koyup yenisini giymek.. Ve inanır mısınız, bunu yaptığımı oraya gittiğimde anladım. Sadece koşmaya 2 tayt, 1 eşorfman altı, 1 sweatshirt, 1 uzun tayt, 2 tsirt, 1 koşu forması, 2 çorap, 2 ayakkabı, 1 havlu.. Hepsi bu. Ultracı gibi hisse...

Geçen sene bu yarış hakkında Facebook da baya bir eleştiri yapmıştım. Aslında bu sene tekrar o yazıyı okuyunca neden gittiğimizi sorgulamadan edemedim =) Bu sefer buraya daha detaylı yazıp sizlerle de paylaşmak istiyorum bu yarışı. Kesinlikle Aix eb Provence çok güzel bir şehir. Tarih akıyor ve çok hareketli. ara sokaklarda kaybolup bir anda kendinizi bir küçük meydan bir çeşme ve lokal bir cafe nin önünde bulabiliyorsunuz. Harika bir yer gerçekten. ama şehrin güzel olması yarışın da güzel olması anlamına geliyor mu bence yazdıklarımı okuduktan sonra karar verelim beraberce. Provence'e ulaşım Marsilya üzerinden yapılıyor. Hem Sabiha'dan hem de Atatürk'den uçuş var. günde 2 defa. Marsilya'ya indikten sonra 8 Euro ya Provence giden otobüsler var. yaklaşık 40dk da varıyor şehire. Otobüste bisiklet çantası taşımaya alışıklar o yüzden sorun yaşamıyorsunuz. Extra bir ücreti de yok. Provence'de otobüsten indikten sonra finish alanı yaklaşık 500 metre ilerinizde. O...

Cep telefonuma indirdiğim bir app sayesinde çok kolay ve hızlı bir şekilde, nerede olursam olayım telefonu açıp blog sayfasına birşeyler ekleyebiliyorum artık. Bu da bana 4 Eylül öncesi hazırlık sürecimi sizlerle paylaşabilmek için çok kolaylık sağladı. 4 Eylül'de ne var biliyor musunuz? IRONMAN 70.3 Dünya Şampiyonası!! Triatlona başladığım 2010-2011 sezonunda bir gün gidebilirmiyim dediğim 2 Dünya Şampiyonasından birisi. Triatlonla ilgilenenler biliyorlar ama bilmeyenlere kısa bir özet geçmek istiyorum. IRONMAN organizasyonu yılda yaklaşık 100 tane yarı mesafe ve 40 tane tam mesafe IRONMAN yarışı düzenliyor ve 2 tane de Dünya Şampiyonası. Birisi 100 tane olan Yarı Mesafe yarışların diğeri 40 tane olan Tam Mesafe yarışlarının. Bu 2 yarış hariç geri kalan her yarışa bütçe ve zamanın varsa katışabiliyorsun ama Dünya Şampiyonalarına sadece Qualify olanlar gidebiliyor. Peki nasıl mı qualify olunuyor? Her yarış belli bir sayıda Dünya Şampiyonası Slotu verir. Ve bunu yarışın web s...

Yarış planlamaları yapılırken 2015'de yarıştığım, Bahreyn yarışına gitmeyi düşünenlere ön bir bilgi olması amacıyla sizlerle paylaşıyorum bu raporu.  Öncelikle belirtmeliyim ki Gloria IRONMAN 70.3 sonrası Bahreyn IRONMAN 70.3 te nasıl bir yarış yaşayacağımı çok merak ediyordum. Gloria 70.3 sonrası 1 hafta dinlenip hemen antrenmanlara başladım. Havanın Bahreyn de sıcak olması, parkurun dümdüz olması ama rüzgarın çok olması gibi bir çok değişken vardı bu iki yarış arasında. Yarış Cumartesi günü yapıldı, Cuma ve Cumartesi tatil olduğu için yarış Bahreyn'e göre bizim Pazar günümüzde yapıldı yani. Son 15 gündür sürekli rüzgarı kontrol ediyorduk, saatte 33-42km/hız arası bir şiddette rüzgar var gözüküyordu. Biz yarışa Perşembe gece geldik, Yani cuma sabah saat 2 gibi. Anca uyu-uyan derken Cuma günü saat 14 civarı expo alanına gittik ve hemen kayıt işlemlerimizi yaptık, bisikletleri hazırlayıp teslim ettik, kırmızı ve mavi yarış çantalarımızı verdik. Hava rüzgarlıydı ama yü...

Bir içe dönüş başladı, sıcakta, ateşin bizi çağırdığı yerde. Ama bitmedi. Her yoldan çıktığımızda, her nefesimiz yetmediğinde biraz daha dibe indik. Kustuk içimizde bizi dibe iten şeyleri ki yukarıya çıkabilelim. Her nefes alışımızda suyun dibinden yüzeye çıkmaya çalışan dalgıçın elbisesindeki havayı doldurup ağırlıkları boşaltması gibi, ciğerlerimizi doldurup içimizdeki zehiri bıraktık. An geldi tıkandık ama vazgeçmedik, "sonunda ölüm yok ya" dedik, direndik.. Aklımız kaldı orada, Runfire’da. Ve o özlem ile bilinmez Likya bizi bekliyordu. Daha ilk an'dan herşeyin farklı olacağı belliydi. Bir kere 32 ultracı vardı düşünsenize, 32 deli insan! Sadece o gece bizimle yemek yiyebilecek ama sonrasında tam 1 hafta yanında kahve bile içmeye çekineceğimiz 32 insan. Onların 1 haftası, bize o kadar çok şey öğretiyor ki hiç farkında değiller. Biz hanım evlatları ayağımıza bir diken battı diye ah uh derken, paramparça ayakları için "ayakkabıya girsin gerisi kolay" diyebilec...